HPV یا ویروس پاپیلومای انسانی

HPV

HPV  یا ویروس پاپیلومای انسانی

HPV یا ویروس پاپیلومای انسانی، شایع ترین عفونت ویروسی دستگاه تناسلی است. اکثر زنان و مردان فعال جنسی در مقطعی از زندگی خود به این بیماری مبتلا می شوند و برخی ممکن است مکرراً به این بیماری مبتلا شوند.

زمان اوج ابتلا، هم برای زنان و هم برای مردان مدت کوتاهی پس از شروع فعالیت جنسی است. HPV از راه جنسی منتقل می شود، اما رابطه جنسی کامل برای انتقال لازم نیست حتی تماس پوست با پوست دستگاه تناسلی یک روش انتقال شناخته شده است.

انواع مختلفی از HPV وجود دارد و بسیاری از آنها مشکلی ایجاد نمی کنند. عفونت‌های HPV معمولاً بدون هیچ مداخله‌ای ظرف چند ماه پس از ابتلا از بین می‌روند و حدود 90 درصد در عرض 2 سال از بین می‌روند. بخش کوچکی از عفونت‌های ناشی از انواع خاصی از HPV  می‌توانند باقی بمانند و به سرطان دهانه رحم تبدیل شوند.
سرطان دهانه رحم شایع ترین بیماری مرتبط با HPV است. تقریباً تمام موارد سرطان دهانه رحم را می توان به عفونت HPV  نسبت داد.

عفونت با انواع خاص HPV  همچنین می تواند باعث ایجاد بعضی از انواع سرطان های مقعد، فرج، واژن، آلت تناسلی و اوروفارنکس شود که با استفاده از اقدامات پیشگیرانه اولیه، مشابه سرطان دهانه رحم قابل پیشگیری هستند.

انواع غیر سرطان زا HPV (به ویژه انواع 6 و 11) می توانند باعث زگیل تناسلی و پاپیلوماتوز تنفسی شوند (بیماری که در آن تومورها در مسیرهای هوایی منتهی به بینی و دهان به ریه ها رشد می کنند). اگرچه این شرایط به ندرت منجر به مرگ می شود، اما ممکن است باعث بروز بیماری شود. زگیل تناسلی بسیار شایع و بسیار عفونی است و بر زندگی جنسی تأثیر می گذارد.

HPV و سرطان دهانه رحم

اگرچه بیشتر عفونت‌های HPV خود به خود برطرف می‌شوند و بیشتر ضایعات پیش سرطانی خود به ‌خود بهبود پیدا می کنند اما این خطر برای همه زنان وجود دارد که عفونت اچ پی وی مزمن شود و ضایعات پیش سرطانی به سرطان مهاجم دهانه رحم تبدیل شوند.

15 تا 20 سال طول می کشد تا سرطان دهانه رحم در زنان با سیستم ایمنی طبیعی ایجاد شود. در زنانی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند، مانند آنهایی که عفونت HIV درمان نشده دارند، تنها 5 تا 10 سال طول می کشد.

عوامل خطر برای تداوم HPV و توسعه سرطان دهانه رحم

  1. نوع HPV یا قدرت سرطان زایی آن
  2. وضعیت ایمنی: افرادی که دارای نقص ایمنی هستند، مانند افرادی که با HIV زندگی می کنند، احتمال بیشتری دارد که عفونت های HPV پایدار داشته باشند و پیشرفت سریع تری به سمت پیش سرطان و سرطان داشته باشند.
  3. عفونت همزمان با سایر عوامل مقاربتی، مانند عواملی که باعث هرپس سیمپلکس، کلامیدیا و سوزاک می شوند.
  4. سن پایین در اولین زایمان
  5. سیگار کشیدن

غربالگری

غربالگری سرطان دهانه رحم شامل آزمایش پیش از سرطان و سرطان است، آزمایشات بیشتری برای عفونت HPV انجام می شود. آزمایش در میان زنانی انجام می شود که هیچ علامتی ندارند و ممکن است کاملاً سالم باشند. هنگامی که غربالگری، عفونت     HPV  یا ضایعات پیش سرطانی را تشخیص می دهد، به راحتی می توان آنها را درمان کرد و از سرطان جلوگیری کرد. غربالگری همچنین می تواند سرطان را در مراحل اولیه تشخیص دهد و درمان پتانسیل بالایی برای موفقیت دارد.
از آنجایی که ایجاد ضایعات پیش سرطانی سال ها طول می کشد، غربالگری برای هر زن از سن 30 سالگی و پس از آن به طور منظم توصیه می شود (تکرار بستگی به آزمایش غربالگری مورد استفاده دارد). برای زنان مبتلا به HIV که از نظر جنسی فعال هستند، غربالگری باید زودتر و به محض اطلاع از وضعیت   HIV خود انجام شود.

3 نوع مختلف تست غربالگری وجود دارد که در حال حاضر توسط   WHO توصیه می شود:

1. آزمایش DNA HPV برای انواع پرخطر HPV
2. بررسی بصری با اسید استیک (VIA)
3. تست معمولی (پاپ) و سیتولوژی مبتنی بر مایع (LBC)

واکسن HPV

در حال حاضر 3 واکسن وجود دارد که تایید صلاحیت شده اند، که همگی در برابر انواع  16 و 18( حداقل 70 درصد از سرطان های دهانه رحم را این نوع ایجاد می کنند) محافظت می کنند. واکسن سوم در برابر پنج نوع دیگر HPV سرطان زا محافظت می کند که باعث 20 درصد سرطان های دهانه رحم می شود. واکسن هایی که فقط در برابر انواع 16 و 18 محافظت می کنند، در برابر سایر انواع کمتر شایع HPV که باعث سرطان دهانه رحم می شوند نیز محافظت متقاطع دارند.

این سه واکسن به یک اندازه در برابر سرطان دهانه رحم اثر دارند. دو تا از واکسن ها همچنین در برابر HPV نوع 6 و 11 که باعث ایجاد زگیل های تناسلی می شوند، کاربرد دارد.
آزمایش‌های بالینی و بررسی های پس از بازاریابی نشان داده‌اند که واکسن‌های HPV در پیشگیری از عفونت‌های ناشی از عفونت‌هایHPV، ضایعات پیش سرطانی درجه بالا و سرطان مهاجم بسیار ایمن و مؤثر هستند.
این واکسن‌هااگر قبل از قرار گرفتن در معرض HPV  تزریق شوند، بهترین عملکرد را دارند. بنابراین، WHO توصیه می کند که دختران بین 9 تا 14 سال، زمانی که اکثر آنها فعالیت جنسی را شروع نکرده اند، واکسینه شوند. واکسن ها نمی توانند عفونت  اچ پی وی یا بیماری های مرتبط با HPV مانند سرطان را درمان کنند.

کودکانی که سری واکسن را قبل از سن 15 سالگی شروع می کنند، برای محافظت نیاز به دو دوز دارند. برای جوانانی که در محدوده سنی توصیه شده واکسینه نشده اند، واکسیناسیون HPV تا سن 26 سالگی توصیه می شود. کسانی که اولین دوز خود را در سن 15 سالگی یا بالاتر دریافت می کنند، نیاز به سه دوز دارند.
برخی از کشورها شروع به واکسینه کردن پسران کرده‌اند، زیرا این واکسیناسیون می تواند از سرطان‌های تناسلی، دهان و گلو، سرطان مقعد و زگیل تناسلی در مردان و زنان جلوگیری کند.
واکسیناسیون HPV جایگزین غربالگری سرطان دهانه رحم نمی شود.

تزریق در سنین بالاتر

این واکسن را می توان به بزرگسالان بین 27 تا 45 سال که همه دوزهای واکسن را زودتر دریافت نکرده اند، تزریق کرد. بزرگسالان در این گروه سنی کمتر از واکسن سود می برند زیرا احتمال بیشتری دارد که قبلاً در معرض HPV قرار گرفته باشند. بنابراین واکسیناسیون به طور معمول برای افراد در این گروه سنی توصیه نمی شود.

درمان تغییرات سلولی ناشی از عفونت HPV

اگرچه خود عفونت HPV قابل درمان نیست، اما درمان هایی برای تغییرات سلولی پیش سرطانی ناشی از عفونت با HPV پرخطر وجود دارد.

تغییرات سلول های پیش سرطانی دهانه رحم

اکثر زنانی که دارای تغییرات سلولی پیش سرطانی دهانه رحم هستند، با روش برداشت الکتروسرجری حلقه ای (LEEP)، که روشی برای برداشتن بافت غیر طبیعی است، درمان می شوند.

ضایعات پیش سرطانی واژن، فرج، آلت تناسلی و مقعد و زگیل تناسلی

روش های درمان شامل داروهای موضعی، برش جراحی، کرایوسرجری و لیزر درمانی است.

مدیریت سرطان مهاجم دهانه رحم

هنگامی که یک خانم علائم مشکوک به سرطان دهانه رحم را نشان می دهد، باید برای ارزیابی، تشخیص و درمان بیشتر به یک مرکز مناسب ارجاع داده شود.
علائم سرطان دهانه رحم در مراحل اولیه ممکن است شامل موارد زیر باشد:
1. لکه بینی نامنظم خون یا خونریزی خفیف بین قاعدگی در زنان در سنین باروری
2. لکه بینی یا خونریزی پس از یائسگی
3. خونریزی بعد از رابطه جنسی
4. افزایش ترشحات واژن، گاهی اوقات بوی بد

با پیشرفت سرطان دهانه رحم، علائم شدیدتری ممکن است ظاهر شوند از جمله:

1. درد مداوم پشت، پا و/یا لگن
2. کاهش وزن، خستگی، کاهش اشتها
3. ترشحات بوی بد و ناراحتی واژن
4. تورم یک پا یا هر دو اندام تحتانی
بسته به اینکه سرطان در کدام اندام گسترش یافته است، سایر علائم شدید ممکن است در مراحل پیشرفته ظاهر شوند.

منابع:

1) Ferlay J, Ervik M, Lam F, Colombet M, Mery L, Piñeros M, Znaor A, Soerjomataram I, Bray F (2018). Global Cancer Observatory: Cancer Today. Lyon, France: International Agency for Research on Cancer. Available from: https://gco.iarc.fr/today

2) Stelzle D, Tanaka LF, Lee KK, et al. Estimates of the global burden of cervical cancer associated with HIV. Lancet Glob Health 2020; published online Nov 16. DOI:S2214-109X(20)30459-9  https://www.thelancet.com/journals/langlo/article/PIIS2214-109X(20)30459-9/fulltext

3) Lei et al. (2020)  HPV Vaccination and the Risk of Invasive Cervical Cancer.  N Engl J Med 2020;383:1340-8. DOI: 10.1056/NEJMoa1917338

4) World Health Organization. Global strategy to accelerate the elimination of cervical cancer as a public health problem https://www.who.int/publications/i/item/9789240014107

5) https://www.cancer.gov/about-cancer/causes-prevention/risk/infectious-agents/hpv-and-cancer

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

ما برای ارائه خدمات بهتر از کوکی ها استفاده میکنیم.